و هنگامى كه خداوند در سورهء بقره فرمود : وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ . . . و مادران ، فرزندان خود را دو سال تمام ، شير مىدهند . اين براى كسى است كه بخواهد دوران شيرخوارگى را تكميل كند . . . « 1 » اين برنامه را ، نظامى براى دوران كودكى انسان قرار داد . از اوّلين كودكى كه براى آدم و حوّا زاده شد تا آخرين آنها ، براى همه كودكان ، در هر سرزمينى كه به دنيا آيند . اختصاص به شريعت خاصى هم ندارد ، زيرا اين نظام با فطرت الهى كه آدميان را بر آن آفريده متناسب و دمساز است ، و دگرگونى در آفرينش خدا راه ندارد ، به همين سبب ، در دين خدا هم دگرگونى نخواهد بود ، اين دين استوار است ولى بيشتر مردم نمىدانند . امّا اينكه چرا انسان با احكام الهى كه با فطرت او سازگار و دمساز است ، مخالفت مىكند ؟ اين را در بحث آينده ، به يارى خداى سبحان ، پى مىگيريم : ز - انسان و نفس امّاره بالسوء از آنچه گذشت دانستيم كه ، جداى از موجوداتى كه هدايت تسخيرى دارند ، موجودات جاندار ، گاهى با هدايت غريزى پروردگار عزيز مخالفت مىكنند ، مانند مرغ كه گاهى به جاى بر چيدن سبزه و دانه پاك ، مدفوع مىخورد و به خاطر آن بايد سه روز با غذاى پاكيزه و پاك استبرا شود . زنبور عسل هم كه از شيره گلها مىمكد ، گاهى چيزهائى را بر مىگيرد كه به كار عسل در كند و زيان مىزند ، و بدين سبب نگهبانان كند و او را در آستانه ورود گرفته ، و براى حفظ و بقاى نسل و ادامه زندگى جمعى ، نابودش مىكنند . حال بشر نيز ، چنين است ، زيرا ، در بين انسانها كسانى هستند كه با نظام همسو با فطرت آدمى و هدايت الهى انبيا مخالفت مىكنند تا از هواى نفس خويش پيروى نمايند . توضيح

--> ( 1 ) - بقره / 233